Artikelen:
Geniet van Istanbul met Marc Guillet

Uitreisverbod: dan maar een baan

18 feb
2019
Door: Marc Guillet
Er zijn nog geen reacties

Dordtenaar Deniz gaat studeren omdat hij in Turkije moet blijven tot proces

Deniz Osmanoğullari (24) uit Dordrecht zit al bijna een half jaar vast in Turkije. Hem hangt een proces boven het hoofd, maar hij heeft het ‘best naar zijn zin’.

Justitie verdenkt hem ervan op sociale media ‘propaganda te hebben gemaakt voor een gewapende terroristische organisatie’. De aanklager eist een celstraf van 1,5 tot 4,5 jaar.
Deniz ontkent. De politie baseert zich op een Twitter account en een Facebookpagina met posts die betrekking hebben op de linkse organisatie DHKP-C, die in Turkije op de zwarte lijst staat van terroristische organisaties. “Die sociale media accounts zijn helemaal niet van mij”, aldus Deniz.

De Turkse Nederlander kreeg in september, na twaalf dagen in drie verschillende cellen, een uitreisverbod. “Mijn advocaat heeft bezwaar aangetekend tegen dat verbod om terug te keren naar Nederland, maar ze willen het niet opheffen”.

Elke week moet hij zich bij de politie melden in afwachting van zijn strafproces. Het juridische labyrint waarin hij verzeild is geraakt, levert tot nu toe niets dan onzekerheden en onverwachte obstakels op. “Mijn dossier is al bij vijf verschillende rechtbanken geweest en ligt op dit moment in Ankara. Waarschijnlijk zal ik toch in Istanbul terecht moeten staan, maar ook dat is niet zeker”, zegt Deniz gelaten. Zeker is wel dat hij voorlopig niet naar huis mag.

Osmanoğullari is echter geen type om bij de pakken neer te zitten. Hij houdt de moed erin en bekijkt zijn gedwongen verblijf in het geboorteland van zijn ouders van de zonnige kant. “Hoewel mensen het moeilijk kunnen geloven, heb ik het hier best wel naar mijn zin”, zegt hij.
Deniz heeft een goedkoop appartementje gevonden in de voormalige Armeense wijk Samatya, in het oudste deel van Istanboel. “Een gezellige volkswijk tegen de oude Byzantijnse muren waar nog steeds christenen wonen en een actieve kerk is”.

Vrijwel wekelijks gaat hij naar de gevangenis in Silivri, buiten Istanboel, waar hij zelf korte tijd in voorarrest zat. Hij bezoekt daar een gedetineerde waarmee hij bevriend raakte.
Korte tijd werkte hij in twee verschillende call centers. “Het verdiende goed, maar dat soort werk is niets voor mij”.

Binnenkort gaat hij een parttime baantje zoeken in de toeristische wijk. “Tapijthandelaren en andere winkeliers zijn altijd op zoek naar medewerkers die goed Engels kunnen”.
Ondertussen bereidt hij zich voor op het landelijke toelatingsexamen voor de universiteit, want hij wil in september in Istanboel gaan studeren. “Ik ben er nu een maand mee bezig. Het is saai en heel eenvoudig. Op dit moment spijker ik wiskunde en geometrie bij. Ik wil een zo hoog mogelijke score dan kan ik naar een goede universiteit. Als ik toch in Turkije blijf dan kan ik beter goed opgeleid zijn anders verdien je hier weinig”.

Over de juridische afwikkeling van zijn zaak maakt hij zich weinig zorgen. “In veel van de rechtszaken die gaan over propaganda voor de DHKP-C worden mensen meestal vrijgesproken. Wel hoop ik dat ik voor het begin van de zomer een eerste rechtszitting krijg”.

Reageren




*

Duizenden Turken beboet voor roken in auto, maar aantal rokers neemt nauwelijks af

Horendol van ongevraagde verkooptelefoontjes

Animo mkb-ondernemers voor Turkije daalt dramatisch

Trouwstoet in Turkije eindigt vaak in chaos