Artikelen:
Geniet van Istanbul met Marc Guillet

Turkse kiezers maken zich zorgen om hun portemonnee

9 mei
2018
Door: Marc Guillet
Er zijn nog geen reacties

FOTO © SLAWOMIRA KOZIENIEC

De campagne voor de vervroegde verkiezingen in Turkije komt op stoom. Op 24 juni vellen de kiezers hun oordeel over het presidentschap van Tayyip Erdogan. Moet hij zich zorgen gaan maken, gezien de eensgezinde anti-Erdogan oppositie?

Tot de nok toe gevuld zit de Sinan Erdem sporthal. Zeker 22.000 partijactivisten van de AKP zijn uit alle windstreken van Istanboel naar de buitenwijk Ataköy gekomen om hun idool van dichtbij te kunnen bewonderen.
Normaal speelt hier het Anadolu Efes basketbalteam. Nu zwaaien Erdogan aanhangers enthousiast met partijvlaggen en met de bloedrode Turkse vlag. De ‘Opperbevelhebber’ en ‘Sterke Leider’, zoals hij door de harde kern ook wordt genoemd, draait routineus zijn verhaal af.

Hij presenteert zich als de stem van de zwijgende meerderheid, van de slachtoffers van de geschiedenis, van de conservatieve moslims die door de oude elite werden gediscrimineerd. “Wij gaven nooit op”, buldert Erdogan (64). “Wij zorgden voor de herrijzenis van een vrij, sterk en onafhankelijk Turkije”.

Hij belooft meer militaire operaties om alle Koerdische ‘terroristen uit onze grensgebieden te verjagen’ en bovendien ‘meer democratie, vrijheid en welvaart’ in zijn tweede termijn als president.

Metaalmoeheid

Zover is het nog niet. Daar moeten zijn aanhangers keihard voor werken, maakt Erdogan duidelijk. Nadat hij hen vraagt dat plechtig te beloven, voldoet het antwoord niet aan zijn verwachting. “Dat wil ik harder horen”, gebiedt de president. Met meer volume doen ze de gewenste belofte.
Mogelijk is de lauwe reactie van zijn trouwste aanhangers een indicatie van de ‘metaalmoeheid’ waar Erdogan sinds vorig jaar voor waarschuwt. Gebrek aan motivatie en gemakzucht na bijna 16 jaar onafgebroken aan de macht te zijn geweest, vormen risico’s voor zijn herverkiezing.

Duidelijk is dat de almachtige president zich zorgen maakt. Afgaand op de verkiezingsresultaten van de parlementsverkiezingen in 2015 hebben Erdogan en zijn bondgenoten niets te vrezen. Hun ‘Volksverbond’ bestaat uit de regerende islamistische Partij voor Gerechtigheid en Ontwikkeling (AKP), de extreem rechtse Nationalistische Actie Partij (MHP) en de islamistisch-nationalistische Grote Unie Partij (BBP). Samen kregen ze 62 procent van de stemmen.

Bij het referendum vorig jaar, waarin de kiezer werd gevraagd of Erdogan nog meer macht moest krijgen in een nieuw presidentieel systeem, bleef de gehoopte meerderheid van zo’n 60 procent uit. De nipte overwinning van 51 procent was bovendien fel omstreden wegens onregelmatigheden met de stembiljetten.

Ook nu is winst in de eerste ronde allerminst zeker. De onverwachte eensgezindheid en bereidheid om samen te werken tegen Erdogan bij de oppositie baart de AKP zorgen. Het gaat om een verstandshuwelijk tussen sociaaldemocraten, fundamentalisten, nationalisten en centrum-rechts.
Die vier partijen hopen zoveel zetels te winnen in het parlement dat ze een sterk tegenwicht kunnen bieden tegen Erdogan als deze zou worden herkozen.

Zorgen

Een van de kandidaten die het tegen hem opneemt is voormalig leraar natuurkunde Muharrem Ince (54), parlementslid van de grootste oppositiepartij, de linkse Republikeinse Volkspartij CHP.
Hij verwoordt de belangrijkste zorgen van de Turken: prijsstijgingen, werkloosheid, het afbreken van de democratie. “Onze toekomst glipt als zand tussen onze vingers weg. Onze mensen zijn zonder werk, zonder brood, zonder een stem, en zonder adem. Het is onze taak hen een uitweg te bieden”.

Erdogan lijkt zich door de solidariteit bij de oppositiepartijen en hun nadruk op de zwakheden in de economie in het defensief gedrongen te voelen.
Veel kiezers zien de steeds verder in waarde afnemende Turkse lira als een barometer voor een naderende storm die de economie mogelijk te wachten staat.

‘Omkoperij’

Met vervroegde verkiezingen hoopt Erdogan slecht nieuws over de economie voor te blijven. Bovendien strooit hij met douceurtjes in de hoop kiezers gunstig te stemmen. Twaalf miljoen gepensioneerden krijgen in de week voor de verkiezingen 200 euro. Belastingschulden en boetes voor illegaal bouwen worden kwijtgescholden. Andere belastingen gaan omlaag. Het kost de schatkist 5 miljard euro. De oppositie veroordeelt deze vrijgevigheid van Erdogan als ‘omkoperij’ en ‘een recept voor crisis’.

Erdogan pareert de kritiek met mooie beloften. “Inkomens zullen stijgen, de kloof tussen arm en rijk zal kleiner worden, prijzen en rentes zullen dalen”. Uit peilingen blijkt dat veel kiezers zich vooral zorgen maken om wat er nu in hun portemonnee zit. Beloften dat het beter wordt, hebben ze al zo vaak gehoord. Sinds 2008 is het gemiddelde nationaal inkomen per hoofd van de bevolking niet meer gestegen. Het is blijven steken op circa 700 euro per maand. Uit de onvrede daarover probeert de oppositie politieke munt te slaan.

Reageren




*

Xaviera S. uit Apeldoorn ontkent bij Turkse rechter band met IS

Erdogan toont zijn torenhoge ambities

Nog steeds arrestaties van Gülenisten in Turkije

Erdogan claimt de winst