Artikelen:
Geniet van Istanbul met Marc Guillet

Turkse kok stelt tanks buiten gevecht met stok en T-shirts

11 dec
2016
Door: Marc Guillet
Er zijn nog geen reacties

Voor kok Danyal Simsek is zijn restaurantje zijn tweede thuis. “Ik ben hier elke dag. Tot 2 uur ’s nachts”. Een toilet ontbreekt echter. Daarvoor moeten hij en zijn klanten naar de buurman, pompstation Petrol Ofisi, dat alleen regeringsgezinde kranten verkoopt.

Een menu heeft Simsek (36) evenmin. “We bereiden hier alleen Tantuni, een wrap met stukjes kalfsvlees, uien, peterselie en tomaat. Lekker met ayran (drinkyoghurt)”.

Van toeristen moet hij het niet hebben. Zijn eettentje ligt zo’n 25 kilometer buiten het centrum, aan de westelijke rand van Istanboel waar je alleen komt als je er woont. Basaksehir heet deze conservatieve middenklassewijk met zeker 380.000 inwoners. Een bolwerk van de islamitische AK partij van president Erdogan, die in deze deelgemeente als burgemeester van Istanboel (1994–‘98) talloze nieuwe flats liet bouwen, en problemen als watergebrek, milieuvervuiling en verkeerschaos aanpakte.

Overweldigend is de steun voor de president hier, maar als het er op aan komt, denken veel buurtbewoners toch eerst aan zichzelf. Dat bleek wel op de avond van de militaire staatsgreep. En dat stoort Simsek enorm.

“Ik was op die vrijdagavond van 15 juli in de zaak toen mijn vriend Sukru tegen kwart voor 11 opgewonden binnen kwam lopen en zei dat er een coup gaande was. Ik zei: ‘Hou me niet voor de gek man. Een coup in 2016? Onmogelijk’. Ik zette de tv aan en zag soldaten en tanks op de Bosporusbrug. Kort daarna verzamelden zich steeds meer buurtbewoners bij het pompstation hiernaast om zoveel mogelijk extra benzine in te slaan. Ze kochten ook flessen water, kwamen hier bij mij om brood vragen, en stonden in de rij voor de pinautomaat om het maximale dagbedrag op te nemen. Ik was ontzet en werd steeds bozer. Ons land is in gevaar en zij denken alleen maar aan zichzelf! Van een vriend die bij de politie werkt, kreeg ik de bevestiging dat militairen probeerden de macht over te nemen. Ik sloot alles af, deed het licht uit en verliet het pand. Al bellend trommelden we vrienden op om ons te verzetten tegen deze landverraders. Met zo’n 35 auto’s wilden we naar de Bosporusbrug. Toen duidelijk werd dat de chefstaf van het leger in gijzeling was genomen, begrepen we dat dit geen traditionele coup van de legerleiding was, eerder een buitenlandse invasie. We reden naar het Atatürk vliegveld toen we hoorden dat president Erdogan daar mogelijk zou proberen te landen.”

Het vliegveld ligt 18 km verderop en naarmate het konvooi van kok Danyal en zijn vrienden dichterbij kwam, raakte de snelweg verstopt. “Zo’n 5 km voor de toegangspoort zetten we de auto’s in de berm en gingen te voet verder. Ook dat was een probleem. Misschien wel een miljoen mensen waren op de been. Er was bijna geen doorkomen aan. Dat gaf niet. Zoveel mensen om ons heen gaf een fantastisch gevoel van saamhorigheid en cameraderie. Angst voor de militairen voelde ik op dat moment niet. Ik dacht er gewoon niet aan. Allah (God) heeft die nacht de angst uit onze harten weggenomen. Via de radio hoorden we dat straaljagers het parlement bombardeerden. Dat gaf ons nog meer moed om de confrontatie met de vijand aan te gaan. Tot onze verbazing schoten de soldaten niet. Ze moeten zich overweldigd gevoeld hebben door de enorme massa mensen. Angstig keken ze om zich heen.”

Door de ruim 40 ton zware Leopard gevechtstanks lieten de aanhangers van Erdogan zich evenmin intimideren.

Simsek: “Ik had niet meer dan een stok waarmee ik woedend op de tanks sloeg. Ik sprong op een van die gevechtswagens en blindeerde de voorruit zodat ze moeilijk verder konden rijden. Het gevaarte kwam tot stilstand en de bemanningsleden gaven zich over. Vier tanks hebben we op een andere manier buiten gevecht gesteld. Met mijn stok duwde ik allerlei voorwerpen – schoenen, plastic flessen, sokken, T-shirts, overhemden – in de twee vuistdikke uitlaatpijpen zodat de uitlaatgassen terug naar binnen gingen, de  moter afsloeg en de tankbemanning bijna stikte. Angstig om zich heen kijkend, sommigen huilend, kropen ze uit de tank naar buiten. We waren zo woedend dat we ze dood wilden slaan. Maar het waren jonge, misleide dienstplichtigen. We namen hun wapens in beslag en droegen hen over aan de politie”.

Om 00.13 uur dwingen putschisten een anchorvrouw op tv hun verklaring voor te lezen dat ze de macht hebben overgenomen. Elf minuten later reageert Erdogan live via tv zender CNN Türk. Met FaceTime spreekt hij de verklaring van de militairen tegen en roept de bevolking op naar pleinen en vliegvelden te gaan om zich te verzetten.

“We waren zo opgelucht”, zegt Simsek. “Als één man scandeerden we ‘Allahu Akbar’ (God staat boven alles). We belden naar imams en vroegen hen via de luidsprekers van de moskeeën iedereen op te roepen de straat op te gaan.”

De dichtregels die Erdogan in 1997 voordroeg en waarvoor hij de gevangenis in moest werden bewaarheid: “Onze minaretten zijn onze bajonetten, onze koepels zijn onze helmen en onze moskeeën onze kazernes”.

Voor Simsek werd het een uitputtingsslag. “Zeker 36 uur heb ik mijn bed niet gezien, maar onze overwinning maakte alles goed. Het overweldigende geluksgevoel in mij voelde alsof ons nationale elftal de wereldbeker zou hebben gewonnen, maar dan vele malen intenser. 15 Juli was een heel gecompliceerde dag met tegenstrijdige emoties van rouw, woede en vreugde. Zeker 250 mensen vonden de dood, tallozen liepen verwondingen op, en er is veel economische schade. Maar voor mij is het een dag die vooral positieve indrukken nalaat. De saamhorigheid. De overwinning. De terroristische landverraders van Fethullah Gülen die we nu kennen en kunnen straffen. En ook een mooie dag van de besnijdenisceremonie van mijn eerste zoon, Mahmut Ziya Berk in mijn geboorteplaats Sanliurfa”.

 

 

 

Reageren




*

Dordtse Deniz mag al een jaar Turkije niet uit: ‘Ik hoop op vrijspraak’

Duizenden Turken beboet voor roken in auto, maar aantal rokers neemt nauwelijks af

Horendol van ongevraagde verkooptelefoontjes

Animo mkb-ondernemers voor Turkije daalt dramatisch