Artikelen:
Geniet van Istanbul met Marc Guillet

‘Tussen traangas en geweld sloeg de vonk over’

1 jun
2014
Door: Marc Guillet
Er zijn nog geen reacties

Amsterdamse activisten Pelin en Sinan werden verliefd tijdens protesten in centrum Istanboel

in: Algemeen Dagblad

Foto’s © SLAWOMIRA KOZIENIEC

Pelin en Sinan, twee Amsterdammers met Turkse wortels, worden binnenkort ouders van een dochter. Hieraan ging een bijzondere liefdesgeschiedenis vooraf: de twee vonden elkaar tijdens protestacties tegen de Turkse premier Erdogan in het Gezipark in Istanboel. ‘De baby komt precies een jaar na de bezetting, wat een symboliek hè?’

Vertederd aait ze over haar hoogzwangere buik. “Ik voel haar duwen” zegt Pelin Şimşek (31) tegen haar vriend Sinan Efe (35) over hun dochtertje Noa dat over twee weken wordt verwacht. Tijdens de eerste verjaardag van de bezetting van het Gezipark in Istanboel. ‘Wat een symboliek, hè!’, zegt Pelin. Ze moeten er beiden om lachen. Verliefd omhelzen ze elkaar.

Zodra Pelin hoorde dat de politie tentjes van een handjevol milieuactivisten in brand had gestoken en hen met pepperspray uit het park had verdreven, kwam ze in actie. “Ik riep een vriend en twee vriendinnen op om naar het Beursplein te gaan en daar met spandoeken uit te dragen dat we achter de protesten stonden en de waarden van Atatürk verdedigden.” Pelin vroeg bij de politie van Amsterdam om een vergunning. Snel groeide de groep aan tot een paar duizend Turkse Nederlanders. Op een van de weinige stukjes groen in Taksim wilde Erdogan een replica bouwen van een Ottomaanse kazerne die zou dienen als winkelcentrum. “Het was echt de laatste druppel die de emmer deed overlopen”, zegt Sinan. “Na elf jaar Erdogan zeiden we ‘genoeg is genoeg’.”

Op 31 mei sloeg de vlam in de pan. Honderden leden van de oproerpolitie probeerden met waterkanonnen en traangas te verhinderen dat mensen die het Gezipark wilden verdedigen naar het Taksimplein zouden gaan. Het waren de eerste straatgevechten tussen trigger happy agenten en betogers in Istiklal Caddesi, de Kalverstraat van Istanboel.

Pelin: “Ik kon niet passief blijven toekijken vanuit Amsterdam. Als verpleegkudige wilde ik de gewonden helpen”. Binnen een week was ze in Istanboel. “Sinan kwam aan met twee gasmaskers. Ik zei tegen hem ‘het is toch geen oorlog?’ Al gauw kwam ik er achter dat we die maskers hard nodig hadden”. Kameraadschap veranderde al gauw in verliefdheid. Ze lieten elkaar niet meer los.

Pelin trok haar verpleeguniform aan en ging aan het werk. Medicijnen, verbandmiddelen, infuuszakjes, injectienaalden haalden zij en andere vrijwilligers uit ziekenhuizen. “De meeste mensen die wij hielpen waren bedwelmd door traangas. Verder veel snijwonden en botbreuken. We sliepen maar twee uur per nacht. Vaak vergaten we te eten. We gingen maar door, puur op wilskracht en adrenaline”.photo(7) (1)

Sinan vertrok al in 2011 naar Istanboel. “Ik had het helemaal gehad met Nederland”, zegt hij. “Ik voelde me er niet meer thuis. Vanaf 9/11 werden ik en andere Turken allemaal in het hokje van moslims geduwd. Doodziek was ik van het gezeur over allochtonen. Dat werkte een identiteitscrisis in de hand. Ik wilde naar Turkije. Kijken of het daar beter was. Zou ik daar wel als een eersterangs burger worden behandeld? Daar was ik benieuwd naar.”

Hij is blij het antwoord te hebben gevonden. “Ik kan gewoon niet opschieten met Turken hier. Ik begrijp hun humor niet, zij de mijne evenmin. Hier heb ik welgeteld één Turkse vriend, de rest zijn expats. In Istanboel heb ik ontdekt dat ik een rasechte Amsterdammer ben. Daar hoor ik thuis. Daar wil ik mijn dochter opvoeden met Amsterdamse waarden van vrijheid en tolerantie in combinatie met het beste uit de Turkse cultuur.”

En Gezi? Dat noemen ze allebei ‘onze mooiste tijd’. “Een golf van positieve energie ging door het land. Voor het eerst besefte een grote groep Turken dat verzet zin heeft”, zegt Sinan. “Langzaam maar zeker gaan er veranderingen komen. Wij hebben geschiedenis geschreven. Bovendien zal Gezi het begin van het einde zijn voor Erdogan”.

 

Reageren




*

Dordtse Deniz mag al een jaar Turkije niet uit: ‘Ik hoop op vrijspraak’

Duizenden Turken beboet voor roken in auto, maar aantal rokers neemt nauwelijks af

Horendol van ongevraagde verkooptelefoontjes

Animo mkb-ondernemers voor Turkije daalt dramatisch