Artikelen:
Geniet van Istanbul met Marc Guillet

Turken eisen antwoorden, woede groeit

16 mei
2014
Door: Marc Guillet
Er zijn nog geen reacties

Foto © Marc Guillet

In de mijnwerkersstad Soma dragen steeds meer mensen zwart. Met een portret van een symbolische mijnwerker op hun hart. En daarbij de tekst: “Wij zijn in de rouw. Iedereen gecondoleerd. De dagen zijn zwarter dan steenkool”.

Diverse winkels zijn gesloten, uit protest. En om te delen in de rouw. De woede groeit. Op de directie van de rampmijn. Op de regering van premier Erdogan. Nabestaanden en andere Turken eisen antwoorden. “Waar is mijn zoon! Ik kan niet eens een begrafenis regelen”, schreeuwde een vader gisteren toen president Abdullah Gül het stadje bezocht.

In de buurt van het monument met twee mijnwerkers staan honderden agenten van de mobiele eenheid klaar om in te grijpen. Ook een waterkanonen is in een zijstraat geparkeerd. De stad heeft nog nooit zoveel oproerpolitie gezien. Dat weerhoudt de inwoners er niet van om luidkeels of in stil protest te getuigen van hun onvrede met de autoriteiten.

Premier Erdogan moest bij zijn bezoek al een supermarkt invluchten toen hij werd belaagd door boze nabestaanden van de honderden mijnwerkers die de dood vonden in de mijnramp. Een adviseur van Erdogan schopte bewust een mijnwerker die protesteerde en door de politie al tegen de grond was gewerkt. Inmiddels zijn er op de social media beelden opgedoken waarop te zien zou zijn dat Erdogan zelf iemand slaat, al zijn de beelden erg onduidelijk en onmogelijk om definitief uitsluitsel te geven.

Tijdens het bezoek werd Erdogan uitgefloten en uitgemaakt voor moordenaar en dief. Volgens omstanders richtte de geïrriteerde premier zich vervolgens op een van de critici. ,,Kom hier en jouw me in mijn gezicht uit,’’ sneerde Erdogan. Daarna zou hij in een supermarkt zelf op de man zijn afgestapt om verhaal te halen. Beelden van de premier en zijn schoppende adviseur voeden de ergernis over de kille wijze waarop Erdogan in Soma de mijnramp afdeed als een bedrijfsongeval.

Politieke emoties over de autoriteiten verstoren zelfs de rouw op de begraafplaats van de gemeente, waar al 110 graven in de rotsige bodem zijn uitgegraven. Özlem veegt haar tranen weg en vaart uit tegen de AKP-regering. “Velen uit onze familie werken al generaties in de mijn. Dit soort rampen is nooit eerder gebeurd. Waarom niet? Omdat het staatsbedrijven waren waar de veiligheid goed gecontroleerd werd. Dit is het gevolg van de privatisering. De bazen willen alleen hun zakken vullen. Veiligheid vinden ze te duur.”

Van het graf naast dat van haar oom roept een man haar woedend toe ‘geen politiek hier, dit is een begraafplaats, ik wil hier bidden!’.

Niet overal gaat het er zo luidruchtig aan toe. In een van de achterafstraatjes van de stad, zitten vrouwen tegen een armoedig huisje te wachten. Vandaag moeten ze afscheid nemen. Afscheid van hun zoon, broer, echtgenoot: Bayram Parça. Vanaf zijn 19e werkte hij in de mijn. Zijn zoontje Yunus Emre is nog maar 18 maanden. Hij zal zijn vader nooit meer zien.

In het dorpje Yaylada, waar hij werd geboren, wordt hij vandaag in alle stilte begraven. Met een pickup truck 30 km door het gebergte. En na een simpele gebedsdienst wordt het ontzielde lichaam, dat in een laken is gewikkeld, door de mannen in het graf gelegd. Zijn zoontje begrijpt nog niet wat er allemaal aan de hand is, maar hij kan niet tegen het aanhoudende huilen van zijn mama. Met een zakdoekje droogt hij liefdevol haar tranen.

 

Reageren




*

Duizenden Turken beboet voor roken in auto, maar aantal rokers neemt nauwelijks af

Horendol van ongevraagde verkooptelefoontjes

Animo mkb-ondernemers voor Turkije daalt dramatisch

Trouwstoet in Turkije eindigt vaak in chaos