Artikelen:
Geniet van Istanbul met Marc Guillet

Kuijt: ‘Ik heb de ambitie om in Turkije historie te schrijven’

10 mrt
2013
Door: Marc Guillet
Er zijn nog geen reacties

De Turkse competitie staat ineens volop in de belangstelling, omdat de aanvoerder van het Nederlands elftal, Wesley Sneijder, en de plaatsvervangend aanvoerder van Oranje, Dirk Kuijt, er spelen. Turkije staat bekend als de meeste emotionele voetbalcultuur van Europa. Hoe is het nu om in dat land te leven en te voetballen? ‘De familie Kuijt gaat hier niet ongemerkt over straat’.

Er staat een frisse, stevige wind aan de Aziatische oever van de Bosporus. Turken lopen nog met winterjassen aan en mutsen op. Dirk Kuijt stapt uit zijn zwarte BMW en is slechts gekleed in blauwe jeans en een dun wit truitje met V-hals. “Heb je het niet koud?” vraagt de manager van het visreastaurant waar hij binnengaat. “Nee, ik kom uit Holland en woonde zes jaar in Liverpool, dan ben je wel wat gewend”, zegt Kuijt lachend.

Aan alles is te merken dat dit zijn ‘favoriete visrestaurant in Istanbul is’, zoals hij zegt. Hij kent de weg, en de manager en obers begroeten de Nederlandse voetbalster met respect en ongedwongen vriendelijkheid. “Ik kom hier vaak en graag met mijn vrouw en kinderen”, zegt Kuijt. “De kinderen houden van vis. Dat is natuurlijk logisch als je uit een vissersdorp komt. Deze plek straalt rust uit en dat in een miljoenenstad! Je hebt een mooi uitzicht op de Bosporus. Het personeel is fantastisch. Ze nemen de kinderen vaak mee met een bootje op het water; dat vinden ze prachtig.”

Het is rond drie uur en net als in andere mediterrane landen lunchtijd. Wanneer een ober aan tafel komt met een dienblad vol koude voorgerechten begint Kuijt in het Turks te bestellen: “Ben peynir istiyorum (ik wil kaas)”. Hij kiest ook garnalen, inktvis en ingelegde zure haring met ‘evet’ (ja) en ‘yok’ (nee) wanneer de ober die aanwijst. “Ja, mijn Turks gaat langzaam vooruit”, zegt hij. “Ik krijg twee uur in de week les op de club, maar als je zoveel speelt is het moeilijk in te passen. Mijn vrouw heeft thuis ook Turkse les. Het is een lastige taal, heel anders en dus een uitdaging op zich. De Turkse spelers spreken redelijk Engels.” Hij heeft het erg naar zijn zin bij de selectie van Fenerbahçe, die bestaat uit jongens van vier continenten en uit meer dan een half dozijn landen. “Ik kan het goed vinden met alle jongens. We doen veel dingen samen, want door ons drukke programma zijn we soms wel tien dagen achter elkaar van huis. Het is een leuke en gezellige groep”.

Hoe gezellig bleek uit de beelden vanuit de rijdende bus nadat Fenerbahçe uit met 0-1 van Olympique Marseille had gewonnen. Kuijt deed, tot hilariteit van zijn teamgenoten, in het gangpad met Gökhan Gönül de aanstekelijke danspasjes en bewegingen na van de megahit Gangnam Style. “Als we wedstrijden goed spelen en winnen is het altijd gezellig in de bus en in het vliegtuig. En soms gebeurt er dan dit, al had ik even niet in de gaten dat de camera draaide”.

Na de winterstop speelden de ‘Gele Kanaries’ goed. “In de Europa League hebben we het gewoon goed gedaan”, zegt Kuijt. “We speelden uit met tien man tegen BATE Borisov en wisten het op 0-0 te houden en kwalificeerden ons in de thuiswedstrijd met 1-0 voor de volgende ronde. In de beker zitten we al in de halve finale doordat we eerste zijn geworden in onze poule.”

Alle uitwedstrijden na de winterstop werden gewonnen tot de domper afgelopen zondag in de derby tegen stadgenoot Beşiktaş. Kuijt had de pech dat hij bij het meeverdedigen bij een corner de bal via zijn schouder in eigen doel carramboleerde waardoor de 1-0 voorsprong van Fenerbahçe teniet werd gedaan. De Nederlandse aanvaller zorgde met een assist wel voor de 2-2, maar in de laatste minuut van de extra tijd wist Beşiktaş toch het winnende doelpunt te maken. Kuijt: “Wij waren de betere ploeg, maar stonden aan het eind toch met lege handen. We moeten nu vooruit kijken en gewoon elke wedstrijd winnen.”

Bij zijn aantreden waren de verwachtingen torenhoog gespannen. ‘De koning is gekomen’ kopte sportkrant Fanatik. In korte tijd groeide de 32-jarige Oranje-international ook in Istanbul uit tot publiekslieveling. Hij scoorde met zijn oranje voetbalschoenen 13 maal en heeft 12 assists op zijn naam. Net als bij Feijenoord en Liverpool wordt hij geprezen om zijn vechtlust, opofferingsgezindheid en ontembare energie en loopvermogen. Ook dit seizoen doet hij zijn bijnamen ‘marathonman’ en Mr. Duracell eer aan. Hij maakt bijna elke wedstrijd de meeste meters. De blonde dynamo van Fener verdedigt in de omschakeling desnoods mee tot in zijn eigen zestienmetergebied, stoort de tegenstander zoveel mogelijk in de opbouw en is goed in het heroveren van de bal.

In de thuiswedstrijd tegen stadgenoot Kasımpaşa (24 februari) ontrolden supporters een spandoek met daarop in het Nederlands de tekst: “Dank je voor je vechtlust voor Fenerbahce, Mr. Duracell”. Kuijt heeft het gezien en ervan genoten. “Het is een heel mooi gebaar. Ik heb de supporters ook bedankt via mijn Twitter account met ‘Thanks for the great support yesterday!! Together we will fight until the end!!’ De waardering die ik krijg is enorm; dat voel je en dat probeer je zoveel mogelijk terug te betalen.”

Hij heeft ook al ervaren hoe emotioneel de voetbalcultuur is in Turkije en dat de spelers naar de tegenstander toe en naar de scheidsrechter veel minder hun handen kunnen thuishouden dan hij bij zijn eerdere clubs gewend was. “De emotie hier in Turkije is heel groot en de beleving heel intens, zowel bij de supporters als de media. Als je wint is het fantastisch en als je verliest zijn ze heel negatief. Zo zit ik zelf ook in elkaar. Ik wil ook altijd in alles winnen. Ook in spelletjes met de kinderen. Ik laat ze niet winnen, zo zit ik niet in elkaar. Je moet het verdienen om te winnen.”

Na Pierre van Hooijdonk en Guus Hiddink is Kuijt de derde Nederlander bij de achttienvoudige Turkse kampioen. Gehoopt wordt dat hij met Fenerbahçe net zo succesrijk kan worden als de club was in de tijd van zijn vriend Pierre van Hooijdonk (2003-2005).  “Ik volgde Pierre ook toen hij hier speelde, dus ik wist wel hoe heftig dat hier beleefd werd. Ik heb ook de ambitie om hier historie te schrijven, landskampioen te worden en de club Europees meer aanzien te geven. Na zes jaar Liverpool wilde ik een andere uitdaging, een ander land, een andere cultuur, een andere levenswijze. En ik moet zeggen, het bevalt me tot op de dag van vandaag uitstekend.”

Iedereen had tegen hem allerlei positieve verhalen verteld over hoe trendy Istanbul is. Dat is de afgelopen acht maanden allemaal uitgekomen. Hij geniet enorm. “Er zijn weinig steden in de wereld die verdeeld zijn over twee continenten. Dat maakt deze stad zo bijzonder. Vorige week zat ik aan de overkant in een restaurant en dan zie je de twee bruggen over de Borporus en je kijkt naar Azië terwijl je in Europa zit. Er zijn weinig plekken op de wereld waar dat kan”.

Met zijn lengte en blonde lokken valt de visserszoon uit Katwijk nogal op in Istanbul. “Ook mijn kinderen zijn look-a-likes, dus wat betreft gaat de familie Kuijt hier niet ongemerkt over straat”, zegt hij met een lach. Dat betekent overigens niet dat hij of zijn vrouw nu met bodyguards boodschappen moeten doen of uitgaan. “We wonen in een heel mooi gebied, in een beschermd en bewaakt dorpje waar we alles hebben, en waar mijn vrouw boodschappen kan doen, naar de bakker en kapper kan gaan. En als ik vrij ben,vind ik het fijn om met mijn kinderen op stap te gaan, of met mijn vrouw uit te gaan. Dan zijn er wel mensen die je herkennen en die met je op de foto willen, maar dat is niet zo erg. Ik heb wel een chauffeur die ons wegbrengt als we door het chaotische verkeer moeten als we ergens een afspraak hebben.”

Gertrude en de kinderen hebben wat langer moeten wennen aan de verhuizing van Liverpool naar Istanbul, maar zijn ‘sinds de laatste twee maanden ook helemaal gesettled’, merkt Kuijt op. “Ik heb een sterke vrouw met een grote wilskracht. Daarnaast helpt mijn jongere zusje, die al meer dan zes jaar bij ons woont, haar met alles”.

Wesley Sneijder en Yolanthe die eind januari ook naar Istanbul kwamen, heeft hij amper gezien. “We hebben nauwelijks tijd om dingen samen te doen wegens onze verschillende speelprogramma’s.”

Een Fener supporter die een paar tafeltjes verder zit, komt op Kuijt af en vraagt of hij met hem op de foto mag. Enkele obers durven het daarna ook te vragen. Kuijt poseert gewillig en geroutineerd. Daarna gaat hij naar buiten, gooit wat stukjes brood naar de meeuwen en stapt in zijn auto. Op weg naar de volgende training.

IMG_8473 (300 x 200) Kuijt met obers

 

 

Reageren




*

Dordtse Deniz mag al een jaar Turkije niet uit: ‘Ik hoop op vrijspraak’

Duizenden Turken beboet voor roken in auto, maar aantal rokers neemt nauwelijks af

Horendol van ongevraagde verkooptelefoontjes

Animo mkb-ondernemers voor Turkije daalt dramatisch