Artikelen:
Geniet van Istanbul met Marc Guillet

Oma (92) alleen, maar gelukkig in Turks gehucht

27 mei
2010
Door: Marc Guillet
Er zijn nog geen reacties

geviin: AD

Istanbul – De 92-jarige Turkse oma Gevi Kaya gaat in tegen alle tradities in Turkije. Haar grijze haar is dun en haar door de zon gebruinde gezicht zit vol rimpels, maar in tegenstelling tot de meeste van haar leeftijdgenoten woont ze niet bij een van haar dochters of schoondochters. Ze woont alleen. En dat al tien jaar. In het uitgestorven gehucht Gelintasi, in het verpauperde en overwegend Koerdische zuidoosten van Turkije.

Ouderenzorg begint nu ook in Turkije langzaam veld te winnen. Maar de 92-jarige oma denkt er niet aan om te verhuizen naar een verzorgingstehuis. Daar is ze nog veel te gezond en krachtig voor, vindt ze.

Haar dorp begon langzaam leeg te lopen in het midden van de jaren ’60. Eerst waren er in 1966 twee aardbevingen in de regio. In totaal kwamen daarbij 2.408 mensen om het leven en raakten er ruim 1500 gewond. Daarna begon, net als in de rest van Turkije, de grote trek op gang te komen van het platteland naar de stad. “Degenen die naar de steden vetrokken op zoek naar werk, zijn nooit meer teruggekomen”, aldus Kaya. “Zelfs de hond die ik had om me te bewaken is er vandoor gegaan. En sindsdien ben ik alleen”.

Dat is nu tien jaar geleden. In het gehucht staan twintig simpele woningen. Die zijn allemaal leeg en verlaten. Oma Kaya heeft geen televisie en ook geen radio. Haar man overleed jaren geleden. Af en toe brengt een bevriende buschauffeur haar de meest noodzakelijke boodschappen. Maar er gaan soms maanden voorbij dat ze niemand ziet.

“Omdat de waterbron zo ver weg is, smelt ik in de winter sneeuw voor drinkwater. Elke ochtend loop ik buiten. Ik ontbijt op het erf. Daarna ga ik de bergen in op zoek naar wat eetbaars voor mijn middagmaal.”.

Een praatje met de buren mist ze het meest. Maar ze denkt er niet aan om in te gaan op de verzoeken van haar drie kinderen om bij hen te komen wonen. “Ik houd van mijn dorp. Hier ben ik geboren en hier wil ik sterven”.

Reageren




*

Dordtse Deniz mag al een jaar Turkije niet uit: ‘Ik hoop op vrijspraak’

Duizenden Turken beboet voor roken in auto, maar aantal rokers neemt nauwelijks af

Horendol van ongevraagde verkooptelefoontjes

Animo mkb-ondernemers voor Turkije daalt dramatisch