Artikelen:
Geniet van Istanbul met Marc Guillet

Vrouwelijke moskee in Turkije

26 mei
2009
Door: Marc Guillet
Er zijn nog geen reacties

bidden-sakirin-moskeeStandplaats Istanbul
Marc Guillet

Handpalmen openen zich vragend ten hemel. Hoofden gaan devoot omlaag. Jonge vrouwen, gehuld in wijde zwarte gewaden, bidden bij het praalgraf van sultan Mehmet II ‘de Veroveraar’ in Fatih, de meest religieuze wijk van Istanbul.

Nog steeds is zijn laatste rustplaats een bedevaartsoord voor gelovige moslims. Pelgrims, niet alleen uit Turkije, maar uit heel de islamitische wereld. De vermetele, nog maar 22 jaar jonge sultan was het immers die eindelijk slaagde waar Arabieren, Russen, Bulgaren en Mongolen hadden gefaald: het veroveren van de christelijke wereldstad Constantinopel. De hoofdstad van het Byzantijnse Rijk viel op 29 mei 1453 om 4 uur ’s ochtends in handen van Turkse moslim-soldaten.

Volgende week is het weer zover. Dan zal ik wakker worden van het lawaai dat via het open slaapkamerraam binnendringt. Vanaf de minaretten zullen muezzins de gelovigen dan niet in het Arabisch oproepen tot het ochtendgebed. Maar in het Turks de blijde boodschap verkondigen dat Constantinopel door moedige Turkse soldaten onder leiding van sultan Mehmet II is ingenomen.

Na een beleg van bijna acht weken viel de 1100 jaar oude christelijke stad in handen van de Turkse legers. Van de ooit zo glorieuze stad, met de prachtige Aya Sophia kerk als architectonisch wonder, was weinig meer over.

De Veroveraar reed op een schimmel de stad binnen. Rechtstreeks naar de Aya Sofia. Een imam kreeg de opdracht de islamitische geloofsbelijdenis uit te spreken: ‘Er is geen god dan God en Mohammed is Zijn Profeet’. Daarmee werd de Griekse kathedraal een Turkse moskee, en Constantinopel de hoofdstad van het islamitische Osmaanse Rijk.
Dat is nu 556 jaar geleden. Behalve de Grieken, die nog altijd spreken van Constantinopel, ligt niemand in Europa nog wakker van de val van het laatste bolwerk van het christendom in Zuidoost-Europa. Maar in Istanbul wordt de verovering nog elk jaar gevierd. Door praktiserende moslims althans. Niet door moderne Turken die nooit naar de moskee gaan, niet vasten tijdens de ramadan en er niet over peinzen om geld en tijd te investeren in een pelgrimstocht naar Mekka. Moderne Turken zien het woord ‘moslim’ op hun identiteitskaart hoogstens als een ondergeschikt onderdeel van hun cultuur. Niet als iets dat tot plichten noopt.

In sommige opzichten zijn er twee Turkije’s: dat van de praktiserende moslims, die er conservatieve normen en waarden op na houden, en dat van de moderne, niet praktiserende moslims. De polaristaie tussen deze twee groepen wordt vooral door politici opgeklopt, maar is in het leven van alledag veel minder scherp.

Dat bleek vorige week bij de opening van de moderne Sakirin moskee in Istanbul. Het gebedshuis is gebouwd bij de hoofdingang van de prachtige Karacaahmet begraafplaats op de Aziatische oever van de Bosporus. Het geld werd bijeengebracht door de Sakir-kinderen ter nagedachtenis aan hun ouders.

De moskee is alleen al bijzonder, omdat zij is ontworpen door Zeynep Fadillioglu, een vrouw die gebruik maakt van moderne materialen en ruimtelijke, ronde vormen. Opvallend is ook dat de inwijding werd bijgewoond door Turkse mannen en vrouwen die zich volgens mij beter thuisvoelen in lawaaierige nachtclubs dan in de stilte van een moskee.

Reageren




*

Dordtse Deniz mag al een jaar Turkije niet uit: ‘Ik hoop op vrijspraak’

Duizenden Turken beboet voor roken in auto, maar aantal rokers neemt nauwelijks af

Horendol van ongevraagde verkooptelefoontjes

Animo mkb-ondernemers voor Turkije daalt dramatisch