Artikelen:
Geniet van Istanbul met Marc Guillet

Bloedbad versnelt debat over feodale tradities

20 mei
2009
Door: Marc Guillet
Er zijn nog geen reacties

b-377392-mardin_bilge_koyu_katliami_mardin_bilge_koyuIstanbul  – De roep om herinvoering van de doodstraf klinkt luider dan ooit in Turkije. Daarnaast wordt er plots, en tot in de hoogste kringen, gepleit voor het ontbinden van de paramilitaire Koerdische milities. Ook een politieke oplossing van de Koerdische kwestie staat ineens hoog op de politieke agenda.

Dat heeft allemaal, geheel of gedeeltelijk, te maken met het recente bloedbad in het Koerdische dorpje Bilge. Zeven gemaskerde mannen gewapend met kalasjnikovs, handgranaten en handvuurwapens drongen ’s avonds een huis binnen waar een imam voorging in een religieuze ceremonie om Sevgi Celebi en haar verloofde Habib Ari in de echt te verbinden.

De indringers spaarden niemand: 44 vrouwen, kinderen en mannen werden eerst neergemaaid in een regen van kogels. Daarna kreeg elk slachtoffer van dichtbij een schot in het hoofd om er zeker van te zijn dat iedereen dood was.

Turkije reageerde geschokt op het ergste bloedbad onder burgers in de moderne geschiedenis van EU-kandidaat lid Turkije. ‘Pijn en schaamte’ was de grote kop op de voorpagina van de krant Milliyet.

Het drama op het Koerdische platteland, waar feodale tradities en tribale familiebanden nog taai zijn, versterkt in Europa bij velen de negatieve beeldvorming over Turkije als ‘een achterlijk land met middeleeuwese toestanden’ dat zeker niet zou moeten worden toegelaten tot de EU.

Celstraffen voor de daders worden door veel Turken als te mild beschouwd. ‘Ophangen’ klinkt het advies in theehuizen en op straat aan justitie. Maar daarvoor moet eerst de doodstraf opnieuw worden ingevoerd. En dat is onwaarschijnlijk, want die werd in 2002 afgeschaft om in de toekomst kans te maken op lidmaatschap van de EU.
De kans dat dit drama een bloedig vervolg zal krijgen is groot. Daarom zijn alle 120 familieleden van de Koerdische daders gevlucht. Alle dorpsbewoners hebben dezelfde achternaam als het omgekomen bruidje Sevgi Celebi. De gezinnen zijn hun leven niet zeker, omdat er door de broers en ooms van Celebi’s vermoorde verloofde, Habib Ari, is gedreigd met een passende vergelding.

Over het motief bestaat nog onduidelijkheid. Een van de verdachten zou tegen de politie hebben gezegd dat een van de vrouwen uit zijn gezin was verkracht. Onenigheid over het uithuwelijken van de bruid aan iemand buiten de familie en ruzie over grond worden ook genoemd als mogelijke motieven.

Opvallend aan de koelbloedige massamoord is ook dat alle daders lid zijn een door de Turkse staat opgerichte, betaalde en van wapens voorziene dorpsmilities. Die werden in 1985 in het leven geroepen om het leger te helpen in de burgeroorlog tegen de  Koerdische rebellen van de PKK.

Ze zijn zeer omstreden, omdat ze eigen rechter spelen, zelden worden vervolgd voor criminele praktijken en onder dreiging met geweld land stelen van boeren in de omgeving. Als er tijdens dergelijke geschillen doden vallen, worden die in de schoenen van de PKK geschoven. Aanvankelijk zeiden de verdachten ook dat de 44 slachtoffers worden vermoord door de PKK. In de media klinkt de roep om het systeem van dorpsmilities af te schaffen. Vice-premier Arinc kan daar een heel eind in meegaan. Maar de invloedrijke generaals vinden het een slecht idee.
Inmiddels heeft president Abdullah Gül gezegd dat ‘de Koerdische kwestie het belangrijkste probleem van Turkije is’ en ook dat er binnenkort ‘goede dingen staan te gebeuren’.

In de media gonst het van de speculaties dat premier Erdogan spoedig een initiatief  wil lanceren waarin amnestie voor rebellen wordt aangeboden in ruil voor een permanente wapenstilstand van de kant van de PKK.
De EU zal de ontwikkelingen met argusogen blijven volgen. Want Turkije dient de politieke en culturele rechten van minderheden te respecteren. Dat geldt ook voor de rechten van vrouwen. Feodale tradities als het gedwongen uithuwelijken van jonge vrouwen en eerwraak horen in de EU niet thuis, zo luidt de boodschap vanuit Brussel.

Reageren




*

Dordtse Deniz mag al een jaar Turkije niet uit: ‘Ik hoop op vrijspraak’

Duizenden Turken beboet voor roken in auto, maar aantal rokers neemt nauwelijks af

Horendol van ongevraagde verkooptelefoontjes

Animo mkb-ondernemers voor Turkije daalt dramatisch