Artikelen:
Geniet van Istanbul met Marc Guillet

Onze Rodi is dood

26 apr
2009
Door: Marc Guillet
Er zijn nog geen reacties

(WEBLOG ISTANBUL)
getattachmentaspx

Het is altijd leuk om bezoekers of buitenlandse inwoners van deze stad ‘mijn’ Istanbul te laten zien. Zaterdag was ik tijdens een van mijn vier wandelingen op stap met leden van de International Women of Istanbul en hun echtgenoten of partners. Ik liet ze tijdens een wandeling van bijna vier uur onze wijk Kadiköy zien.

Ik vertelde dat Kadiköy, op de Aziatische oever van de Bosporus,

In 675 voor onze jaartelling werd gesticht door Griekse kolonisten, die hun nederzetting de naam Chalkedon gaven. En dat ons deel van Istanbul tien jaar ouder is dan het driehoekige schiereiland aan de overkant waar nu alle toeristische topattracties zijn.

Ook vertelde ik dat de christenen – Grieken en Armeniers – voor de Eerste Wereldoorlog hier in Kadiköy in de meerderheid waren (52%) en dat er daarom in onze wijk nog zoveel kerken zijn.

Toen we in de buurt van de bazaar kwamen, vertelde ik over de avonturen van Rodi, onze gans, de bekende mascotte van onze wijk.

Meestal is hij te vinden in de buurt van het Grieks-orthodoxe kerkje Ayla Efimia of even verderop bij het oude Osmaanse fonteintje naast een viswinkel waar altijd een bakje water voor hem klaar staat.

Zakenman Nimet Köseoglu kocht Rodi negen jaar geleden op een markt. De verkoper vroeg Nimet of hij de gans geslacht wilde hebben. ‘Nee’ zei hij ‘ik neem hem zo mee’.
Hij bracht de gans naar zijn huis en zette hem bij de zeven ganzen die hij al had in een ren. ’s Nachts werden de zeven oude ganzen door een wolf of  vos doodgebeten. Alleen Rodi overleefde de slachtpartij.
Nimet raakte zeer gehecht aan Rodi en besloot hem mee te nemen naar onze wijk Kadiköy, waar hij een oude viswinkel overnam. Sindsdien loopt Rodi hier rond.

Ik wilde Rodi laten zien aan de deelnemers van de wandeltocht, maar ik kon hem nergens vinden. Ik vroeg aan de handdoekenwinkelier tegenover het Osmaanse fonteintje, die handdoekjes liet ontwerpen met de beeltenis van Rodi er op, of hij de gans had gezien. “Hij is gisteren overleden”, zei de man. Hij was zichtbaar aangedaan. De handdoekjes met Rodi er op had hij al uit de etalage verwijderd.

Rodi was al geruime tijd uit zijn gewone doen sinds zijn baasje Nimet (60) vorig jaar aan een hartaanval overleed. Volgens een dierenarts was hij in de rouw.

Hij was duidelijk depressief, at minder en was minder sociaal dan anders. Nu is hij er niet meer. En het is misschien gek om te zeggen, maar we missen hem.

Reageren




*

Dordtse Deniz mag al een jaar Turkije niet uit: ‘Ik hoop op vrijspraak’

Duizenden Turken beboet voor roken in auto, maar aantal rokers neemt nauwelijks af

Horendol van ongevraagde verkooptelefoontjes

Animo mkb-ondernemers voor Turkije daalt dramatisch