Artikelen:
Geniet van Istanbul met Marc Guillet

Turkse oma moet op straat blijven werken

5 dec
2008
Door: Marc Guillet
Er zijn nog geen reacties

(Weblog Istanbul)
Groot is Habibe Disci niet. Je zou haar zo over het hoofd zien tussen alle buitenlandse toeristen en massa’s Turken in deze straat. Toch valt ze op, al probeert iedereen haar te negeren hier in de Istiklal straat van Istanbul. Het is de drukste winkelstraat van Europa en tevens het uitgaanscentrum van de stad waar veel geld wordt uitgegeven.

Ook ik zie het verschrompelde en kromgetrokken omaatje regelmatig. Als ik op weg ben naar het Nederlandse consulaat in het fraaie Palais de Hollande; wanneer ik naar een concert ga in de rocktempel Babylon of met vrienden wat ga drinken. Van ’s ochtends vroeg tot ‘ savonds laat sleept ze een kar achter zich aan die hoger is dan zij zelf. Daarin verzamelt ze – zeven dagen per week – kartonnen dozen die de schoenenzaken en andere winkeliers op straat bij het afval zetten. Oud papier, plastic flesjes en lege blikjes verdwijnen ook in de enorme zak die aan haar kar is bevestigd.

In heel Istanbul, waar afvalscheiding nog niet door de stad wordt georganiseerd, zie je werklozen met dezelfde soort karren bruikbaar materiaal uit afvalcontainers vissen voor de recycling. Meestal doen jonge Koerdische mannen dit soort vuile werk.

Habibe is echter 72 en zou natuurlijk van haar pensioentje moeten genieten. Maar het lot had iets anders voor haar in petto, zo vertelt ze me met een lieve glimlach.

In Erzurum, in het conservatieve oosten van Turkije, stond haar wieg. Met veel plezier ging ze naar school. Ze droomde ervan om chirurg te worden. Van het hoofd van de lagere school kreeg Habibe een gouden vulpen, omdat zij de beste leerling was.

De leerkrachten drongen er bij haar vader op aan haar naar de middelbare school te laten gaan, maar haar vader vond dat zijn dochter thuis moest blijven om te helpen in het huishouden. Hij huwelijkte haar uit aan een man van wie ze niet hield. Ze scheidde van hem toen haar dochtertje vier was.

Dat is nu 48 jaar geleden. Habibe heeft drie kleinkinderen. De jongste zit op de basisschool. De twee andere op de middelbare school. Af en toe een dagje op stap met oma is een luxe die zij zich niet kan permitteren, want oma moet werken. Haar dochter en schoonzoon zijn beiden arbeidsongeschikt. Haar schoonzoon heeft al twee keer een hartaanval gehad. En haar dochter heeft constant pijn en kramp in haar benen en borst wegens aderverkalking. Ze wonen in een armoedig appartementje niet ver van de Istiklal winkelstraat. Electra hebben ze niet en het water werd afgesloten, omdat ze de rekening niet konden betalen.

Oma Habibe neemt alle zorgen op haar frele schouders en loopt al 16 jaar op straat op zoek naar bruikbaar afval. Zo helpt ze haar zieke dochter met wat extra geld en wil ze voorkomen dat haar kleinkinderen hun opleiding moeten afbreken om te gaan werken. Dus als u Istanbul bezoekt en u ziet haar rondscharrelen met die grote kar achter zich aan, stop haar dan zo onopvallend mogelijk wat Turkse lira’s in haar hand. U kunt verzekerd zijn van haar warme en dankbare glimlach.

Reageren




*

Dordtse Deniz mag al een jaar Turkije niet uit: ‘Ik hoop op vrijspraak’

Duizenden Turken beboet voor roken in auto, maar aantal rokers neemt nauwelijks af

Horendol van ongevraagde verkooptelefoontjes

Animo mkb-ondernemers voor Turkije daalt dramatisch