Artikelen:
Geniet van Istanbul met Marc Guillet

Turks blondje kijkt neer op herders

7 apr
2008
Door: Marc Guillet
Er zijn nog geen reacties

Aysun Kayaci, een Turks modelletje en actrice, staat plots op alle voorpagina’s. Niet wegens haar acteerprestaties of sexy foto’s, maar om haar politieke opvattingen. Tijdens een tv-show beklaagde zij zich over de islamitische regeingspartij AKP van premier Erdogan.

Zij ventileerde de opvatting dat het belachelijk was dat haar ‘stem even veel waard is als die van een schaapsherder in de bergen die geen belasting betaalt’. Verder zei ze dat de AK partij, die vorige zomer 47 procent van de stemmen kreeg, aan de macht was gekomen door de stemmen van het ‘uitschot van de samenleving’.


Politici van de AK partij, boerenorganisaties en schaapsherders reageerden verontwaardigd. Sommigen impliceerden dat je niets anders kan verwachten van ‘zo’n dom blondje van 22 jaar’. Een vakbondsleider stapte naar de rechtbank en klaagde het modelletje aan op grond van het beruchte artikel 301 in het wetboek van strafrecht dat het ‘beledigen van de Turkse identiteit’ strafbaar stelt.
En schaapsherder Hasan Ali Bulduklar (56) diende een aanklacht tegen haar in bij de rechtbank, omdat zij het principe van gelijkheid had overtreden zoals dat dat in de grondwet is vastgelegd. “Ik ben een schaapsherder. Ik heb 11 kinderen, deed mijn militaire dienstplicht en heb mijn land gediend”, aldus Buldukar.
De rel zou amper aandacht hebben getrokken als het zou zijn gegaan om een geisoleerd incident, maar uit de reacties blijkt dat zij een opvatting vertegenwoordigt die door een groot deel van de stedelijke elite wordt gedeeld.
Een groot deel van de Turken is arm, laag geschoold en werkloos. Op de UNDP Human Development Index staat Turkije op de 86ste plaats. Veertig procent van de Turken tussen de 15 en 24 jaar gaat niet naar school en heeft geen werk. Daarom is Turkije is nog niet rijp voor een volwassen democratie, zo zei oppositieleider Deniz Baykal vorig jaar.
En columnist Bekir Coþkun, schreef dat de religieuze minister van Buitenlandse Zaken, Abdullah Gül, die kandidaat was om president te worden de keuze was van het lompenproletariaat, ‘van de besnorde, hun buik krabbende Turken’.
In de rest van de westerse wereld zijn meningsverschillen over het algemeen kiesrecht – ook voor vrouwen, zwarten en ongeschoolden – in de vorige eeuw opgelost. Niet in Turkije. Dit land is een semi-democratie met een elite die de bevolking nooit vertrouwt. De generaals en het Constitutionele Hof hebben volgens de grondwet het recht om in de politiek in te grijpen en partijen te verbieden die zich niet houden aan de staatsideologie en zondigen tegen de officiele taboes: geen kritiek op het leger en Atatürk; geen religie in het openbare leven en geen debat over Koerdische rechten of de Armeense ‘genocide’.
Het oude establishment, dat sinds de oprichting van de republiek in 1923 de macht heeft, ziet met afgrijzen dat de ‘domme, ongeschoolde en praktiserende moslims uit de provincie’ de meerderheid in het parlement hebben en zelfs een religieuze politicus tot president hebben gekozen.
Hun islamfobie is vergelijkbaar met die van Wilders en hun angst is dat deze ‘reactionaire fundamentalisten’ al hun voorrechten zullen aantasten en hun westerse levensstijl in gevaar zullen brengen. In hun ogen is democratie niet de oplossing maar het gevaar. Zij spreken nu steeds over ‘de dictatuur van de meerderheid’ en zijn opgelucht dat de hoogste rechters overwegen om de regeringspartij te verbieden.
Het blonde modelletje kwam enkele dagen geleden nog eens terug in de zelfde tv-show. Ze speelde het slachtoffer. Ze was geschokt over alle kritiek die ze over zich heen had gekregen. Verontschuldigingen? Geen sprake van. Ze had het alleen maar gedaan uit liefde voor Turkije, zei ze. “Mijn ideeen zijn intellectueel zo rijk”, zo kakelde ze “maar in plaats van daar op in te gaan werd ik alleen maar aangvallen.”. Ze kon haar tranen nog net binnen houden. Ach, ik kreeg bijna medelijden met haar.

 

Reageren




*

Dordtse Deniz mag al een jaar Turkije niet uit: ‘Ik hoop op vrijspraak’

Duizenden Turken beboet voor roken in auto, maar aantal rokers neemt nauwelijks af

Horendol van ongevraagde verkooptelefoontjes

Animo mkb-ondernemers voor Turkije daalt dramatisch