Artikelen:
Geniet van Istanbul met Marc Guillet

Nucleaire ruzie bindt Iraniers

14 mrt
2008
Door: Marc Guillet
Er zijn nog geen reacties

Istanbul – Degenen die een derde wereldoorlog willen voorkomen, dienen er alles aan te doen om te voorkomen dat Iran de hand weet te leggen op technologie om kernwapens te maken, zo klinkt het alarmerend vanuit het Witte Huis.

Het controversiele nucleaire programma van Iran mag Amerika en zijn westerse bondgenoten veel kopzorgen kosten, bij de parlementsverkiezingen van vandaag in Iran speelt het ogenschijnlijk amper een rol.

Veel kiezers hebben weliswaar meer dan genoeg van de holle frasen van president Ahmadinejad, maar de meesten zijn trots op de ontwikkeling van hun nucleaire technologie. Zij geloven de autoriteiten die benadrukken dat de bouw van kerncentrales en het verrijken van uranium alleen maar bedoeld zijn voor het opwekken van elektriciteit. Iraniers zien niet in waarom Amerika hen deze geavanceerde technologie wil onthouden terwijl andere landen er wel over mogen beschikken.

De nucleaire ambities van Iran spelen echter wel degelijk een prominente rol in de binnenlandse politiek van de Islamitische Republiek. Waarnemers in Teheran wijzen er op dat neo-conservatieve radicalen zoals president Ahmadinejad de buitenwereld bewust provoceren om de bevolking, die zich gedesillusioneerd heeft afgekeerd van de islamitische staatsideologie, weer achter zich te krijgen.

Ahmadinejad en de elitetroepen van de islamitische revolutie, de Revolutionaire Gardisten, hebben ‘de vijandige houding van het Westen’ aangegrepen om hun machtspositie te versterken en de liberale hervormers nog verder te onderdrukken. Politici van de oppositie in Teheran spreken van een sluipende  militaire staatsgreep en van een bloedeloze ‘witte coup’ doordat steeds meer Revolutionaire Gardisten machtsposities overnemen ten koste van de geestelijken. Daarnaast zijn er het afgelopen jaar meer dissidenten gevangen gezet, meer liberale kranten op last van de censor gesloten en meer executies uitgevoerd.

De verwachting is dat de radicale neo-conservatieven uit het kamp van Ahmadinejad hun meerderheid in het parlement zullen weten te versterken. Veel liberale hervormers zijn zo gefrustreerd dat ze niet eens de moeite doen om zich kandidaat te stellen of oppositie te voeren. Anderen komen niet door de strenge ballotagecommissie die als belangrijkste criterium heeft: loyaliteit aan de conservatieve normen en waarden van de Islamitische Republiek. Ruim 3000 kandidaten zijn gediskwalificeerd.

Ook op een andere manier speelt de nucleaire controverse een rol bij de verkiezingen voor de 290 zetels in de Majlis (parlement). De strafmaatregelen die Amerika heeft afgekondigd tegen Iran brengen de economie steeds meer schade toe. Enkele maanden geleden kondigde Amerika nieuwe sancties af tegen Teheran. Geen enkele Amerikaan mag sindsdien nog transacties doen met drie Iraanse staatsbanken – Bank Saderat, Bank Melli en Bank Mellat – noch zaken doen met de Revolutionaire Gardisten en hun talrijke bedrijven, omdat ze volgens Amerikaanse spionagediensten zijn betrokken bij de verspreiding van wapens en actieve steun aan terrorisme.

De populist Ahmadinejad, een voormalige commandant van de Revolutionaire Gardisten, werd in juni 2005 tot president gekozen met de belofte dat hij ervoor zou zorgen dat de olierijkdom eerlijker zou worden verdeeld. Toen hij aantrad stond de prijs van een vat olie op $62. Inmiddels is de prijs ruim $100. Iran is een van de belangrijkste olie-exporteurs ter wereld. De petrodollars komen elke dag met bakken tegelijk binnen – $270 miljoen per dag. Toch heeft Iran een begrotingstekort. Dat is niet hoofdzakelijk te wijten aan de economische blokkade door Amerika.

Belangrijker is dat de staat naar schatting 70% van de economie beheert en verziekt met corruptie en subsidies op talloze producten, zelfs benzine, waarvan de prijs kunstmatig laag wordt gehouden op 1000 rial (7 eurocent) per liter. De andere reden is de incompetente manier waarop president Ahmadinejad en zijn ideologische vrienden met de economie omgaan. Circa een op de vijf Iraniers heeft geen betaalde baan.

De huren blijven stijgen. De inflatie wordt door diplomaten geschat op 25%. En de benzine is sinds juni vorig jaar op de bon. Bij gebrek aan een geloofwaardige oppositie is het niet verwonderlijk dat het enthousiasme om naar de stembus te gaan niet groot is. Om een pijnlijk lage opkomst te voorkomen heeft de Opperste Leider, ayatollah Ali Khamenei, de bevolking op het hart gedrukt massaal te gaan stemmen, omdat het een ‘nationale en religieuze plicht is’.

 

 

Reageren




*

Dordtse Deniz mag al een jaar Turkije niet uit: ‘Ik hoop op vrijspraak’

Duizenden Turken beboet voor roken in auto, maar aantal rokers neemt nauwelijks af

Horendol van ongevraagde verkooptelefoontjes

Animo mkb-ondernemers voor Turkije daalt dramatisch