Artikelen:
Geniet van Istanbul met Marc Guillet

Nieuwe poging tot verzoening op verdeeld Cyprus

23 feb
2008
Door: Marc Guillet
Er zijn nog geen reacties

Nicosia – Timmerman George Francescu is druk bezig in zijn werkplaats. Hij legt de laatste hand aan keukendeurtjes. ‘Die moet ik morgen afleveren’, zegt hij. Niet het werk, maar de lokatie is bijzonder. Dit is de Hermes straat in het oude hart van Nicosia, dat al 45 jaar verdeeld is in een Grieks en Turks deel.

Tot begin jaren zestig was dit de rosse buurt met kroegjes, taveernes, live muziek en hoertjes. Soldaten van de Britse bases zag je hier, zeelieden die in de haven Famagousta aan wal waren gegaan en het Cyprische uitgaanspubliek. Op 21 december 1963 hielden Grieks-Cyprische agenten in de Hermes straat een Turks-Cyprische man aan en schoten hem dood. Het was het startsein voor ‘Bloody Christmas’, waarbij ruim honderd doden vielen onder christenen en moslims.

Kafe Neio is het enige kroegje in de straat vol timmerwerkplaatsen en een wachtpost met VN-blauwhelmen die hier de met prikkeldraad, containers en betonblokken afgezette bufferzone bewaken. De oude rosse buurt is nu het laatste ijzeren gordijn van Europa, de grens met het noordelijke deel van het verscheurde eiland dat sinds 1974 door Turkse troepen wordt bezet.

Soms gaat de 43-jarige Francescu op bezoek naar het noorden. ‘Mijn schoonmoeder woont daar. In het dorpje Rizokarpaso. Daar zijn nog wat oude Grieks-Cyprioten. Zij weigerden hun geboortegrond te verlaten toen de Turkse soldaten kwamen.’

Zondag gaat hij in de beslissende verkiezingsronde op presidentskandidaat Christofias stemmen. Christofias is leider van de communistische Akel partij – de grootste partij op Cyprus – en maakt zich sterk voor het behoud van de oude welvaartsstaat. ‘Christofias zorgt beter voor de belangen van de werkende man’, zegt de timmerman.

Manthos Mavrommatis is als voorzitter van de Kamer van Koophandel in Nicosia officieel neutraal. Dat zijn voorkeur uitgaat naar de conservatieve presidentskandidaat Kasoulides is duidelijk. ‘Wij houden beide kandidaten voor dat fiscale discipline noodzaak is. Dit wordt een zwaar jaar gezien de oplopende inflatie die in januari 4,34% was. We hebben automatische prijsindexering, maar een loonsverhoging van 4,34% is ondenkbaar; dan prijzen we ons uit de markt’, aldus Mavrommatis.

Hij wijst er op dat Turks-Cyprioten bang zijn dat een hereniging ertoe zal leiden dat hun zwakke economie zal worden opgeslokt door de Grieks-Cyprioten. Dat de waarde van het onroerend goed in het noorden zal kelderen, doordat er een grotere markt ontstaat. ‘Die angst is ongegrond’, aldus Mavrommatis. ‘Noord-Cyprus is klein en de vraag naar huizen vanuit Europa blijft zeer hoog’.

Cyprus wacht grote economische voordelen als het erin slaagt opnieuw een politieke eenheid te worden. De blokkade door Turkije van Grieks-Cyprische schepen en vliegtuigen zal dan worden opgeheven waardoor Cyrpus toegang krijgt tot Turkije, de meest dynamische economie in de regio met een markt van 70 miljoen consumenten. ‘Het vooruitzicht van economische voordelen zal het probleem echter niet uit slop halen’, zegt Mavrommatis. ‘Zolang de politieke wil ontbreekt, komen we nergens’.

Nicos Rolandis, voormalig minister van Buitenlandse Zaken, verwijt de Grieks-Cyprische politici ‘onverantwoordelijk gedrag’. In zijn villa, die uitkijkt over Nicosia, zegt hij: ‘De Grieks-Cyprioten hebben sinds 1948 alle plannen voor vrede afgewezen’. Het is volgens hem de hoogste tijd voor heldere taal: eenvoudige oplossingen bestaan niet en pijnlijke compromissen zijn onvermijdelijk. ‘Het Annan-plan werd in 2004 verketterd als de hel voor Grieks-Cyprioten. Tegenstanders boden tegen elkaar op wie de grootste patriot zou zijn. Maar hoe groot ben je als patriot als je alles afwijst en uiteindelijk blijft zitten met twee aparte staatjes?’

Professor Joseph Joseph is het met Rolandis eens. Sinds 2004 is de stemming echter veranderd, aldus Joseph. De rode kaart die twee op de drie Cyprioten de halstarrige president Papadopoulos vorige week zondag in de stemhokjes voorhielden, is een bewijs daarvan. Joseph: ‘Er is een groeiende bewustwording onder Cyprioten dat dit eiland te klein is om opgedeeld te worden en groot genoeg om ieder genoeg ruimte te geven. We hebben genoeg geleden. Laten we nog een keer proberen om beide gemeenschappen te verzoenen.’

 

Reageren




*

Dordtse Deniz mag al een jaar Turkije niet uit: ‘Ik hoop op vrijspraak’

Duizenden Turken beboet voor roken in auto, maar aantal rokers neemt nauwelijks af

Horendol van ongevraagde verkooptelefoontjes

Animo mkb-ondernemers voor Turkije daalt dramatisch