In de voetsporen van de apostel Paulus
Antakya staat er op het bord bij het binnenrijden van het slaperige Turkse stadje. Maar de traditie is taai en de meeste inwoners hier aan de grens met Syrie spreken nog steeds van Hatay. Zo heette de plaats die tot het referendum van 1939 deel was van het Franse protectoraat Syrie. 
Franse en Arabische invloeden zijn nog duidelijk aanwezig. Balkonnetjes van smeedijzer, fraai betegelde gangen en blinden voor de ramen. Veel mensen spreken Arabisch naast Turks. De gerechten zijn scherper gekruid dan in de rest van Turkije. Op het menu in restaurantjes staan ook traditioneel Arabische gerechten zoals hummus en vaak wordt er een schaaltje spaanse pepers bij geserveerd. >>>




