Artikelen:
Geniet van Istanbul met Marc Guillet

Een op de vijf Turken leeft onder de armoedegrens

13 feb
2018
Door: Marc Guillet
Er zijn nog geen reacties

Turkije staat in de top vijf van landen met de grootste inkomensongelijkheid. Die ongelijkheid wordt zoals in veel landen wel wat gecompenseerd door bijvoorbeeld sociale uitkeringen, kortingen, giften afhankelijk van het inkomen, schoolgeld, kinderbijslag en – populair in Turkije – het uitdelen van steenkool voordat de winter aanbreekt.

Volgens de officiële cijfers leeft ongeveer 22 procent van de Turken onder de armoedegrens. Zij moeten rondkomen van ongeveer vijf euro per dag. Verder is de echte armoede moeilijk in beeld te brengen, want er is een zwarte sector ter grootte van maar liefst dertig procent van de economie. Ongeveer vijftig procent van de werkzame vrouwen, werkt zwart. Zij worden veelal onder het minimumloon betaald.

Alleen in verkiezingstijd gaat het in Turkije over armoede. Tijdens de laatste verkiezingscampagne, in 2015, beloofde de grootste oppositiepartij het minimumloon met vijftig procent te verhogen. De regeringspartij van president Erdogan noemde dit onverantwoord, maar toch verhoogde hij het minimumloon na zijn verkiezingswinst met ongeveer dertig procent. Dat betekent niet dat de koopkracht van de minima er fors op vooruitging, want de geldontwaarding in Turkije is hoog. In januari 2008 kreeg je nog 0,57 euro voor een lira, nu nog maar 0,21 euro.

Het Turkse belastingstelsel werkt de ongelijkheid verder in de hand. Belastingen ontduiken is een nationale sport in dit land. De overheid probeert de daardoor misgelopen inkomsten te compenseren door hoge indirecte belastingen te heffen, op bijvoorbeeld benzine, tabak, alcohol, elektronica en levensmiddelen. De armen hebben daar natuurlijk meer last van dan de rijkeren.

Istanbul is na Moskou, New York en Londen de stad met de meeste miljardairs ter wereld, 34 namelijk. Eén van de rijksten is Murat Ülker, die zijn vermogen van bijna 7 miljard dollar verdiende met de productie van koekjes, chocolade, babyvoeding en snoep. Vier jaar geleden kocht hij Verkade.

In de Turkse machocultuur is status heel belangrijk. Ze willen graag de indruk wekken dat ze rijk zijn, ook al zijn ze dat niet. Ze rijden daarom graag in dikke auto’s, dragen dure pakken, merkkleding en sieraden om indruk te maken op hun familie, collega’s en vrienden.

Daar tegenover staat dat voddenmannen, scharensliepen, mensen die afval verzamelen en straathandelaars een bekend gezicht zijn in de straten.

Reageren




*

Sterke oppositie jaagt almachtige Erdogan de gordijnen in

Turkije weigert uitlevering Apeldoornse IS-bruid Xaviera S.

‘Geruïneerde economie’ kan Erdogan opbreken

Alle ogen zijn op lira gericht