Artikelen:
Geniet van Istanbul met Marc Guillet

Zuiveringsgolf ontspoort in politieke heksenjacht

15 sep
2016
Door: Marc Guillet
Er is 1 reactie

‘Turken zijn gewend om met grote schokken om te gaan’

Deze week is het twee maanden geleden dat in Turkije ruim 240 burgers de dood vonden bij hun verzet tegen militairen die de regering ten val wilden brengen en de macht wilden overnemen.

President Erdogan noemde de couppoging diezelfde nacht een ‘geschenk van God’, omdat hij nu definitief het ‘terroristische netwerk’ van zijn voormalige bondgenoot Fathullah Gülen kon vernietigen dat zich volgens hem als een ‘virus’ in het staatsapparaat had genesteld.

  1. Hoeveel mensen zijn er nu eigenlijk al opgepakt?

Tot nu toe zijn ruim 100.000 militairen, leerkrachten, rechters, politiemensen, burgemeesters, sportmensen, artsen, kunstenaars, en ondernemers zonder enige wettelijke procedure geschorst of ontslagen. Voor ieder die bij de overheid werkte, betekent dit een levenslang beroepsverbod.

Zeker 40.000 van hen zitten achter tralies in afwachting van hun proces. Onder hen 117 journalisten, een wereldrecord, meer dan in Iran, Egypte en China samen.

De journalisten worden beschuldigd van ‘steun aan het terrorisme’ via hun artikelen, columns en tweets.

  1. Zijn het allemaal Gülen-aanhangers?

Eerst ging het vooral om mensen die verdacht werden van deelname aan of betrokkenheid bij de putsch. Kort daarna begon een heksenjacht tegen tallozen die banden hadden met de Gülen-beweging of daarvan beschuldigd werden. Het zwaartepunt is langzaam verschoven naar Koerden die aanhangers zijn van PKK-leider Öcalan, en naar journalisten, schrijvers, academici en anderen die kritiek uiten op het beleid van Erdogan. Allemaal onder het mom van de ‘strijd tegen alle terroristische organisaties’.

Vergelijkingen met de communistenjacht in het Amerikaanse overheidsapparaat tijdens de ‘Red Scare’ van het McCarthyisme (1950-56) worden steeds meer gemaakt. In Turkije pakt men het echter grootschaliger aan. Bij de communistenjacht verloren circa 12.000 verdachten hun baan. De tussenbalans in Turkije staat nu op ruim 100.000.

Het einde van de ‘grote zuivering’ is nog niet in zicht. Erdogan zei gisteren dat er goede vorderingen zijn gemaakt bij het vernietigen van het Gülen-netwerk, maar dat de strijd zal doorgaan want ‘er is nog heel veel te doen’.

  1. Durft er nog iemand kritiek te uiten op deze zuiveringsgolf?

De opmerkelijke nationale eenheid na de mislukte staatsgreep van 15 juli is voorbij. Protesten tegen de buitenproportionele omvang van de ontslag- en arrestatiegolf en de hetze tegen afwijkende meningen nemen nu ook in Turkije toe.

De Turkse schrijver en Nobelprijswinnaar Orhan Pamuk is een van hen. Hij schreef in het afgelopen weekend een open brief aan de Turkse regering met de eis schrijvers en journalisten vrij te laten in afwachting van hun proces, op te houden met de ‘vendetta’, en de ‘McCarthy-achtige heksenjacht’. “Vrijheid van meningsuiting bestaat niet meer”, aldus Pamuk in zijn brief. “We verwijderen ons in sneltreinvaart van de rechtsstaat en koersen af op een klimaat van angst”. De brief is inmiddels ondertekend door buitenlandse schrijvers en academici, onder wie John Berger, Elena Ferrante, en J.M. Coetzee.

De directe aanleiding voor de actie van Pamuk was de arrestatie door de anti-terrorisme politie van twee prominente broers, Ahmet Altan (65), schrijver en voormalig hoofdredacteur van de krant Taraf, en econoom Mehmet (63). Volgens de aanklager zouden ze op de vooravond van de couppoging in een politieke talkshow op tv ‘subliminale boodschappen over een militaire staatsgreep’ hebben gegeven.

  1. Laat de oppositie ook van zich horen?

Oppositieleider Kemal Kilicdaroglu van de sociaaldemocratische Republikeinse volkspartij CHP neemt steeds meer afstand van de regering en verwijt de autoriteiten de noodtoestand te misbruiken om alle kritici op te sluiten. “Wij willen een democratie en een rechtsstaat waarin alleen de schuldigen worden vervolgd. Wanneer je het land wil besturen vanuit een gevoel van wraak en haat dan zullen talloze onschuldige burgers daaronder lijden. Dat is nu al het geval. Er is een totale heksenjacht gaande”.

  1. Functioneert het land nog?

Econoom Güven Sak, voormalig rector van de Universiteit voor Economie en Technologie in Ankara, glimlacht bij de vraag waarom de jacht op coupverdachten zo uit de hand loopt en hoe Turkije nog kan functioneren na al die ontslagen in het overheidsapparaat. “Je weet hoe temperamentvol we hier zijn en hoe zwak onze instellingen zijn”, zegt de directeur van de denktank Tepav. “De economie groeide de afgelopen twee jaar gemiddeld met 3,5 procent ondanks 4 verkiezingen, bomaanslagen van de PKK en IS, 3 miljoen vluchtelingen, en een vertraging van de wereldhandel. Dat verbaast analisten buiten Turkije. Maar Turken zijn gewend om met grote schokken om te gaan”.

  1. Wat is het gevoel onder westerse bedrijven?

Westerse diplomaten, die veel contact hebben met bedrijven die in Turkije gevestigd zijn of zaken doen met Turkije, zeggen dat er sprake is van ‘vragen en bezorgdheid’ over de gang van zaken in de nasleep van de mislukte staatsgreep. “Maar allemaal hebben ze de intentie om te blijven”.

 

 

One Comment

  1. cev schreef:

    Een prachtig land met fantastische mensen die ondanks verschillen in het algemeen goed met elkaar konden leven is in vier jaar tijd tot een verbitterde samenleving waar achterdocht, wantrouwen en overdraagzaamheid de boventoon vieren. Het land is moreel failliet. Onafhankelijke pers en rechtsgang behoort tot het verleden en niemand met een mening die afwijkt van het regeringsgeluid durft zijn mond nog open te doen. In de bus, op het terras en zelfs onder bekenden wordt alleen nog door regeringsadepten over politiek of aanverwante onderwerpen gesproken. Dat fantastische land bestaat niet meer en is tot op het bot verscheurd….

Reageren




*

‘Geen paniek of slachtoffers bij ons in Bodrum’

Merkel is het helemaal zat

Jihad-les verdringt evolutieleer op Turkse scholen

Turk viert zelden in buitenland vakantie