Artikelen:
Geniet van Istanbul met Marc Guillet

Te voet van Zandvoort naar Istanbul

20 aug
2009
Door: Marc Guillet
Er zijn 3 reacties

wan2

Verkenning van oude route voor nieuwe ‘sultanstrail’

Istanbul – Zijn vrouw Khadiya slaakt een kreet van verbazing als ze haar man na ruim drie maanden voor het eerst weer ziet aan de rand van Istanbul. “Ik herken hem bijna niet”, zegt ze. Dat is niet zo verwonderlijk. Sedat Çakir heeft een baard en snor van ruim honderd dagen en is bijna 15 kilo afgevallen. “Mijn broekriem zit vijf gaatjes strakker, anders zakt hij van mijn kont”, aldus Çakir.

Hij omhelst zijn vrouw en 10-jarige dochter Soraya. De afgelopen maanden maakten zij zich zorgen over Çakir, die helemaal alleen een voettocht van ruim 3000 kilometer maakte van zijn woonplaats Zandvoort naar Istanbul. Maar nu zijn ze opgelucht en trots.

Soraya wijkt niet meer van papa’s zijde. Ze houdt hem stevig vast alsof ze hem nooit meer wil loslaten.

Ook voor Çakir is het een emotioneel weerzien. Bij het Topkapi paleis, van waaruit de sultans bijna 400 jaar het Ottomaanse Rijk bestuurden, steekt hij beide armen als een overwinnaar in de lucht. Hij heeft het volbracht en is opgelucht dat het erop zit.

“Natuurlijk was het zwaar”, zegt hij met een zucht. “Ik ben vaak verdwaald en verkeerd gelopen. Je loopt met een rugzak van 14 kilo door dunbevolkte gebieden, soms over karresporen, vaak is er ook geen enkel pad en raak je zelfs met behulp van kompas, kaart en TomTom de weg kwijt. Regelmatig was het afzien. Schoenen doorweekt, te weinig eten, geen water, tegen de onderkoeling aan en steile hellingen boven de boomgrens beklimmen op handen en voeten. Het ontbijt was soms niet meer dan een stuk oud brood en chocolade. Berghutten waren onvindbaar omdat ze verkeerd op de kaarten stonden. Ik zat meer dan eens in een dip en had motivatieproblemen. Maar de prachtige vergezichten, de wilde bloemen en planten, het geweldige gevoel van vrijheid, en de vele spontane ontmoetingen onderweg met hartelijke en gastvrije, meestal arme mensen, waren fantastisch. Dan denk je ‘daar doe ik het voor’.”

Het grootste deel van zijn voettocht liep hij alleen. Van Sofia naar de Turkse grens kreeg Çakir gezelschap van Kyra Kuitert. En vanaf de Turks-Bulgaarse grens naar Istanbul liepen zeven ervaren wandelaars uit Nederland met hem mee. De laatste twee dagen voegden ook zijn vrouw en dochter zich bij hen. “Dat maakte het toch wat beter te doorstaan, want de laatste loodjes wogen echt zwaar”.

De 49-jarige uitgever van ‘gouden gidsen’ met Turkse en Marokkaanse bedrijven ziet er uit als een pelgrim uit bijbelse tijden. Niet alleen zijn baard maar ook zijn wandelstok, die bijna zo lang is als hijzelf. Alleen het daar aangeknoopte multifunctionele doekje voor hoofd en nek is van modern materiaal.  

Çakir had geen zin om net als talloze andere Nederlandse Turken met de auto met vakantie te gaan naar Turkije. De meesten doen dat het liefst in zo’n kort mogelijke tijd. Opscheppen over hoe snel ze de bijna 3000 km lange rit hebben gemaakt (in twee of drie  dagen) hoort tot de standaardverhalen na thuiskomst. De sportieve uitgever, die pas in 2007 begon met wandelen, besloot het op een onthaaste manier te doen: te voet. Hiermee maakte hij een verbinding tussen de Noordzee en de Bosporus. Via Wenen naar het graf van sultan Süleyman I de Prachtlievende, die in 1529 tevergeefs had geprobeerd Wenen te veroveren. Een verbinding tussen Nederland (zijn thuisland) en Turkije (zijn geboorteland).

Het ging hem niet alleen om het avontuur en de sportieve prestatie. Çakir: “De route van Wenen naar Istanbul werd in de Middeleeuwen ook gebruikt door pelgrims en kruisvaarders die naar Jeruzalem gingen en door de legers van de sultans die tot twee keer toe probeerden Wenen te veroveren. Ik wilde dit oude traject verkennen om in de komende jaren een officiële ‘Sultanstrail’ uit te zetten; een bewegwijzerde route voor lange afstandswandelaars van Nederland naar Istanbul. Naar het voorbeeld van de wandelroute naar Santiago de Compostella, inclusief met een gids met daarin alle wetenswaardigheden van de plaatsen waar je doorheen trekt en tips voor overnachtingen.”

Niet alleen wandelaars gaan profiteren van de voettocht van Çakir. Ook aan kinderen met leukemie is gedacht. Voor hen heeft hij 3500 euro ingezameld.

 

http://www.atay.nl/

http://www.wandelenvoorintegratie.nl/

 

 

 

 

3 Comments

  1. frans de valk schreef:

    Je verhaal over Sedat is boeiend geschreven.
    De ontberingen die hij meemaakte waren er veel, vooral in Bulgarije. Toch vind ik ze in dit stuk iets te zwaar aangezet. Wat ik van Sedat hoorde, bleven ze in een goede verhouding met de vele verstilde momenten in de natuur, de verwondering en de vele ontmoetingen met mensen die zo hartelijk waren.
    De foto in AD vond ik een geweldige keuze bij de opening van je artikel over het weerzien met zijn vrouw.
    Ik vind je stuk een heel goede promotie van de tocht naar Istanbul. Wellicht dat het een bijdrage levert aan de realisering van de Sultranstrail.
    Frans de Valk

  2. Annemieke Berkhout schreef:

    Hoi Marc,
    Goede (korte) samenvatting over de lange reis van Sedat: Zandvoort – Istanbul. Hoop dat je inderdaad nog een uitgebreid verslag gaat schrijven voor de wandelbladen.
    Ben zelf nog volop bezig met het verwerken van mijn kleine stukje wandelen in Turkije, van Edirne naar Istanbul.
    Heb AD nog niet gezien, was paar dagen weg. Wel je artikel hier op je site gelezen.
    Succes met alles.
    Annemieke Berkhout

  3. Ian schreef:

    Love (!!!) your fabulous shoes and that stilsyhly marvelous leopard print bag. I have one (though not the same shape/size exactly) myself, too.How exciting that you’re planning a trip in the not too distant future to the States. Do you know something, I’ve lived in Canada almost all my life (save for the two years I lived in Ireland) and have never once been to the States. Crazy isn’t it, considering that we’re neighbours. I’m sure it will happen some time though, especially since we’re now (relatively) close to the border here in our corner of British Columbia. Seeing Germany (I have a lot of Germany ancestry on both sides and would truly cherish the chance to visit a country that’s so important to my family history) is on my “bucket list”, so I’ll certainly let you know if it ever looks like a trip in in the works (thank you!). Definitely let me know if you’re ever heading to Canada.Wishing you a gorgeous start of September, Jessica

Reageren




*

Erdogan: kind uit huis halen lijkt op moord

Ottomaanse nostalgie in vergeten uithoek van de Zwarte Zee

Turkije probeert overbevolking gevangenissen terug te dringen door 174 nieuwe te bouwen

‘Rechtzaak in New York onderdeel van nieuwe couppoging in Turkije’